CONTACT

Marcel Conradi

Marcel Conradi, directeur

Onze cliënten hebben de volle aandacht van ons nodig en dit eis ik dan ook van mijn medewerkers.

Ik ben sinds 2002 directeur bij De Hoogstraat Orthopedietechniek. Inmiddels zit ik ruim 35 jaar in het vak, waarvan meer dan 25 jaar in een leidinggevende functie. Mijn werkzaamheden zijn breed en divers. Mijn belangrijkste verantwoording is uiteraard de dagelijkse leiding. Ik houd me bezig met de bedrijfsvoering, alle financiële zaken, marketing en de onderhandelingen met verzekeraars. Verder onderhoud ik intensief contact met patiëntenverenigingen, artsen, instellingen, overige orthopedische bedrijven en opleidingsinstituten. Ik adviseer cliënten en af en toe werk ik ook nog met veel plezier als orthopedisch instrumentmaker in de paskamer. Tevens doe ik de second opinions voor prothesegebruikers.

Tijd en ruimte voor een goede advisering

Mensen met een amputatie hebben een slechte tijd achter de rug als ze bij ons komen. Zij hebben de volle aandacht nodig en dit eis ik dan ook van mijn medewerkers. Het is belangrijk om de tijd te nemen om samen met de cliënt te achterhalen welke wensen hij of zij heeft. De wensen van de cliënt en de technische mogelijkheden bepalen welk hulpmiddel het meest geschikt is. Mijn eerste vraag is daarom altijd: "Wat wilt u?" Daarna vertel ik wat de mogelijkheden zijn. Tijdens het aanmeet- en pasproces is wederzijdse feedback van groot belang voor het beste resultaat. Als de cliënt blij weg gaat en daadwerkelijk goed geholpen is, ben ik pas tevreden.

Second opinions

De afgelopen jaren hebben we veel mensen kunnen helpen, die naar ons toekwamen voor een second opinion, omdat ze niet meer vooruit konden met hun voorziening. Vaak hebben ze al jaren grote problemen voordat ze bij ons komen. Als je deze problemen kunt oplossen is dat geweldig. Je kunt dan echt wat betekenen voor de mens achter de aandoening. Zo had ik een mevrouw die met twee krukken binnenkwam en al jaren van alles had geprobeerd om pijnvrij te lopen. Zij gaf aan dat ze graag het Pieterpad wilde lopen. Een jaar na haar bezoek kreeg ik een kaartje waarop met trots stond: "Pieterpad gelopen". Een emotioneel moment. Een ander mooi verhaal is dat van een dame met een bovenbeenprothese die al 13 jaar bezig was om stabiel te kunnen lopen. Zij kwam bij ons voor een second opinion omdat ze ervan overtuigd was dat ze beter moest kunnen lopen. Ik gaf aan dat ik een nieuwe prothese wilde maken, maar niet kon garanderen dat het mij zou lukken haar die stabiliteit terug te geven. Bij de proefpassing trok ze haar prothese aan en was ze verbijsterd over de stabiliteit. Voor haar was dit een emotioneel moment. Ze voelde zich herboren. Zo kan ik nog eindeloos veel verhalen bedenken. Ik heb gewoon prachtig werk.